OKEGEMNAARS ONTSNAPTEN AAN DE RAMP IN ZUIDOOST-AZIË

Herman Brantegem

 

Wij hebben de gevolgen van de verschrikkelijke natuurramp in Zuidoost-Azië van eind december 2004 allemaal gezien op TV of erover gelezen in de krant. Het was zo erg dat, een paar maanden na de feiten, de mensen nog erg begaan zijn met de slachtoffers van de vloedgolf.

Onder de tienduizenden slachtoffers waren er veel toeristen. Marcel Vernaillen en Monique Kina uit de Fonteinstraat te Okegem waren in die periode op vakantie in de regio en zijn nu enkele weken thuis van hun bewogen reis in Thailand.

Het paar had er net een twee weken durende rondreis door het binnenland opzitten en was begonnen aan een strandvakantie voor een week toen de vloedgolven hun vakantieverblijf Patong Beach in Pukhet omtoverden tot een massakerkhof.

We laten Marcel aan het woord over de gebeurtenissen van de ramp tijdens zijn verblijf in Thailand.

 

Wij waren de tweede dag van onze strandvakantie begonnen na de avond voordien kerstavond gevierd te hebben in het hotel. Ons hotel lag op een verhoogde berm op enige afstand van de zee wat later ons geluk bleek te zijn. Er waren nog een 15-tal Belgen gelogeerd in hetzelfde hotel.

Wij hadden pas ontbeten toen rond 8u 30 een landgenoot ons kwam vertellen dat er een aardbeving had plaats gehad en een ravage had aangericht op het strand. Later zou blijken dat het een zeebeving was. Wij hadden ter plaatse niets gemerkt en gingen uit nieuwsgierigheid een verdieping hoger in het hotel een kijkje nemen naar de zee. Wij trokken daarop naar het strand en toen was er van de zee weinig te bespeuren.

In een paar seconden begon de zee plotseling drie meter hoog te stijgen zodat we dienden achteruit te gaan omdat het water naar ons toe kwam. Maar even plotseling trok het water snel terug en op amper enkele seconden tijd trok de zee verscheidene honderden meters terug. In de verte zagen we een hele grote golf op ons afkomen. We waren ons bewust van het gevaar en zetten het op een lopen richting hotel hogerop. Na enkele tientallen meters lopen draaide ik me om en voor wij het goed en wel wisten stond het water tot aan onze shorts. Gelukkig waren we reeds aan de klim begonnen want op amper twee meter verschil lag reeds een slachtoffer (de manager van het hotel) die omver geduwd was door de massa water. Ik ben teruggegaan om die man recht te helpen en een geluk was dat het water zich lichtjes terugtrok.

Het gebied gelegen naast het hotel was vlak en het water trok zeker een kilometer landwaarts in. De gevolgen waren verschrikkelijk. Alles was kapot. Het strand lag vol met brokstukken, hout, frigo's, auto's en allerlei materialen. Veel lijden hebben wij niet gezien, de slachtoffers waren allemaal bedolven onder het puin of meegespoeld met het water.

De manager van het hotel zei dat er nog een grotere golf voorspeld was omstreeks 11u 30 en om veiligheidsredenen dienden we onze kamers te verlaten en alle nuttige zaken mee te nemen. Als verzamelplaats was hogerop een zwembad aangeduid. Wij bleven er tot 13u 30 om nadien nog een kijkje te gaan nemen naar de schade die enorm was. Wij zagen een ander hotel dat vlak bij de zee gelegen was waar bijna niets van overbleef. Enkel de ruwbouw!

Na enkele kilometers stappen namen we een taxi om ons naar het hotel te brengen maar halverwege stopte de man en liet ons uitstappen omdat hij via de radio gehoord had dat een grotere golf op komst was. Wij waren verplicht verder te voet naar het hotel te gaan. Het bleek loos alarm te zijn. Gelukkig kwam er geen golf meer niettegenstaande de voorspelling.

Rond 16 uur kwamen wij aan in ons hotel en om 17u 30 gingen we een kijkje nemen richting Patong Beach. Alles was vernield.

Om 18u 30 brak er in dat stadje terug paniek uit omdat iemand riep dat wij dienden te lopen. Iedereen liep door de brokstukken heen in paniek landwaarts in. Langs een andere weg keerden wij terug naar ons hotel.

Wij zijn de rest van de week in ons hotel gebleven waar de opvang schitterend was en dan de woensdag naar de luchthaven vertrokken waar het een complete overrompeling was. Wij zijn toch tevreden thuis te zijn en beseffen goed waaraan we ontsnapt zijn.