EEN KIND VERDRONK

 

H. Van Isterdael

 

Het is gebruikelijk om op personen die overlijden in verdachte omstandigheden een nader onderzoek te laten uitvoeren om de doodsoorzaak en de wijze waarop ze het tijdelijke voor het eeuwige verwisselden te achterhalen. Dit gebruik is reeds eeuwenlang in voege. In het archief van de gemeente Okegem zijn twee rapporten van dergelijke onderzoeken bewaard gebleven1.

Gillis Verkedt zoon van Christiaan, een familienaam die ook als Friquet werd geschreven, verdronk in een turfput in een weide toebehorend aan Jan De Boeck gelegen aan de Fonteinstraat. Het jongetje was 10 jaar oud.

Waren er geruchten of vermoedens van kwaad opzet? Dat valt nu niet meer te achterhalen. Jacques Hendrickx, baljuw van Okegem, een functie die best valt te vergelijken met de politiecommissaris van nu, besloot om een lijkschouwing te laten uitvoeren. Daarvoor deed hij beroep op Jacques D'Appellij, een chirurgijn wonend te Ninove. Een chirurgijn was geen echte dokter maar voerde de voorschriften uit van een dokter. Een dokter die aan de universiteit had gestudeerd maakte immers zijn handen niet vuil. Hij werd geconsulteerd.

De chirurgijn was de toenmalige eerste stap in de gezondheidszorg. Zo verzorgde een chirurgijn breuken en wonden, leverde medicijnen en verrichtte aderlatingen.

Bij de lijkschouwing waren als vertegenwoordigers van de wethouders burgemeester Adriaan Van de Perre en schepen Jan Vernaellen aanwezig. Het rapport van de lijkschouwing verklaarde dat het lichaam van de jongen geen sporen van verwondingen of tekenen van slagen vertoonde. Gillis Verkedt verdronk in de turfput en kwam zo op een ongelukkige wijze aan zijn eind. Daarmee was het gerechtelijk onderzoek afgerond en werd de zaak geklasseerd.

Ik was benieuwd wat de Okegemse pastoor over het voorval in zijn overlijdensregister had genoteerd. Daar kwam ik echter van een kale reis thuis. Pastoor Philippus De Champaigne (1675-1698) was nalatig in het bijhouden van de doop-, huwelijks- en overlijdensregisters. Zijn twee opvolgers als pastoor Niclaas Cuerens (1698-1711) en Jacobus Van Damme deden het op dit gebied nog veel slechter.

En wat blijkt: het overlijden van het kind is niet ingeschreven in het register. Ook de geboorteakte tien jaar eerder vonden we niet terug al blijft hier nog de mogelijkheid open dat de geboorte in een andere parochie gebeurde.

 


1  Rijksarchief Beveren, Oud gemeentelijk archief Okegem nr. 83.