EEN DICHTER AAN HET WOORD, AIMÉ GIES

 

Aimé Gies, rasecht Okegemnaar maar wonend te Liedekerke, leeft nog altijd mee met het wel en wee van de mensen van Okegem. Hij vernam van de viering "900 jaar Okegem" en droeg hieraan zijn steentje bij. Hij stuurde een gedicht over zijn geboortedorp dat dateert uit de tijd toen hij nog te Okegem woonde.

 

Mijn Dorpje

 

Ik weet er een plekje

te midden van 't groen

een dorpje zo rustig

als 't veld op de noen.

 

Alom ziet men heuvels,

en torens met kruis,

of droom'rige paadjes,

waar 't windje op suist.

 

De kronkelende Dender

vloeit zacht er langsheen,

en waaiende wilgen

bewaken het veen.

 

Zeg, ken je dat plekje,

dat stuk paradijs?

dat zoet welig nestje,

dat kunstenaarspaleis?

 

Ik zal het u noemen

met fluisterende stem,

kom mee, wandel dikwijls

doorheen O K E G E M!

(Gavda)